ابوالحسین ابن عُجیم فارسی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف بعد از 420 ق)، طبیب، ادیب و منجم. در فارسى متولد شد و همان جا نشو و نما یافت و تحصیلات طبى را نزد پزشكان زمان آموخت و در همان سرزمین سالیان دراز به طبابت اشتغال ورزید. ابن‏عجیم در خدمت بهاءالدوله دیلمى مقامى بس ارجمند داشت و ابتدا در زمره‏ى اطباء مخصوص وى بود. او علاوه بر طب در ادب و كتابت نیز دستى بسزا داشت تا آنجا كه امر كتابت بصره ب وى تفویض شد. از تاریخ تولد و وفات وى اطلاع دقیقى در دست نیست. زمان وفاتش در حدود زمان درگذشت ابن‏سینا است و از خلال بعضى كتب چنین برمى‏آید كه تا حدود 430 ق زنده بوده است. فیلسوف‏الدوله در «مطرح الانظار» مى‏نویسد كه وى كتابى در كلیات طب داشته كه ظاهراً به اتمام آن توفیق نیافته است. از آثارش: «نقل اقوال حكماى قبل از اسلام در حركت و كروى بودن زمین»؛ «جواب سؤالهاى ابوریحان بیرونى درباره‏ى افلاك و ثوابت و سیارات».